08/07/2017 – Verslag Knesselare

20170708flabbaert
Flabbaert Cycling Tour – Knesselare – 65 km

Bij deze warme temperaturen zijn er nog Unitassers die voor een stunt kunnen zorgen. Toen we in Knesselare aankwamen was Willy reeds vanuit Wijnhuize naar Knesselare gefietst en moet hij nog terug naar de heimat.
Wij houden het op een kortere afstand en vertrekken voor 65 km. Nadat de 35 km al vlug afsloeg geraak ik verzeild bij een drietal leden van Centrum Sportief Eeklo. De derde in de rij slaat al vlug een praatje terwijl hij de twee anderen aanmaant om niet boven de 27 km te fietsen. Het zijn drie jonge senioren die van fietsen hun bijna dagelijks tijdverdrijf maken en soms uitstappen tot 200 km maken in de week. Gevaarlijk volk om uit de wielen gereden te worden… Maar op een brug over de spoorweg voel ik dat mijn babbelgenoot een man van het vlakke land is. Na goed 22 km rijden ze door voor de 95 km. Ik voel nu zelf beter de Zuidwestenwind die op mijn neus blaast. Maar bij deze temperaturen is dit zalig.
Snel sta ik in de bevoorrading van de Torhoutse wijk Drie Koningen. Alles is er prima in orde en er is heel wat volk dat blijft aan de goed gevulde tafels rondhangen. Ik kies ervoor om snel terug te vertrekken. Via een zijweg van de expressweg gaat het vlot tot buiten Torhout richting E403. Snel wordt ik ingelopen door een vijftal fietsers die er met de wind van achteren de pees opleggen. Ik sluit aan en merk dat er een dame-seniore het tempo dat steeds rond de 30 per uur ligt weet te volgen. Het oversteken van de E403 brengt de eerste barsten bij ons zestal. De koppositie wordt voortdurend ingenomen door een Vlaamse Grimpeur en eentje met een Randonneurstruitje. Overnemen is niet aan de orde. In het oplopende Lippensbos, de brug over de E40, de spoorwegbrug en nog een paar valse heuveltjes kraakt het drietal stilaan onder het tempo van ons kopduo en zo rijden we een ultiem stukje voor het binnen rijden van Knesselare met mijn twee gangmakers frontaal tegen de wind de laatste hindernis voorbij.
Zalig is het volle terras aan de sporthal, tijd voor een frisse koele pint…
800
Onze dameskampioene 2016 samen met manlief Patrick bij de stopplaats aan de Dodengang te Diksmuide waar zij het keerpunt bereikten van de 130 km tocht. Duidelijk op weg naar de verlenging van haar kampioenstitel…
Meer foto’s van MCC

03/06/2017 – Verslag Maldegem

MALDEGEM-STADEN-MALDEGEM 108 KM

Regent of regent het niet? Dat was de vraag die deze morgen bij het krieken van de dag op velen hun lippen brandde. Op het rustige parkeerplein van de Sporthal in Maldegem is het winderig, vrij fris maar wel droog. Pas bij het uitladen merkt ik dat ik deze morgen de verkeerde fiets heb ingeladen. Maar past de maat niet dan moet ik me maar aanpassen. Met 108 km voor de boeg ben ik evenwel niet overtuigd.
Na de start tracht ik in een klein groepje in te pikken maar snel ervaar ik dat ik het ritme niet kan vinden. Ik had het gevoel dat ik op een fiets van Team Veranda Willems zat ( grapje ) want ik moest te veel energie geven om vooruit te geraken. Dus haakte ik af en koesterde het gedacht het bij 60 km te houden. Ik voelde de wind stevig fluiten rond mijn oren. Ik reed op mijn tempo door en werd een tiental kilometer verder ingelopen door een paar anderen. Daar kon ik wel inpikken en na een stukje in het wiel te zitten voelde ik me kilometer na kilometer beter. Bij de eerste overname kwam één van beiden in de problemen en even later bleven beiden achter, net voor de splitsing.
Ik koos toch voor de 108 km en kon een vrij goed tempo aanhouden. Bij het binnenrijden van Ruddervoorde voelde ik voor het eest een de rugwind en het deed ferm deugd. Maar het was richting zuid-west en dat was wind pal op de neus. De wegen werd iets minder vlak maar ik kon het temp goed aanhouden. Via Kortemark en De Geite beland ik in Staden voor een stop. Alleen koeken op het menu, maar voor 2.5 euro mocht het iets meer geweest zijn. Na een paar suikerrijke drankjes maken we rechtsomkeer naar Maldegem. Het lokaal is intussen goed volgelopen. Fotografe Marie-Christine is reeds aan 101 km toe nadat ze in Hooglede startte richting Maldegem. Zij pikt er de lus over Kemmel nog bij…. dat wordt dus 165 km, ja santé!
Van zodra ik op de fiets zit voel ik de wind als bondgenoot, die zal voor een groot gans de terugweg half in de rug zitten, want hij is iets meer westwaarts gedraaid. Twee Huysman-boys uit Eeklo pikken niet mee in als ik ze inhaal. Op de klimmetjes in Hooglede komen ze telkens op het wiel maar nadien rj ik weer verder weg. Via Zwevezele gaat het naar het Wildenburg bos waar ik ingelopen wordt door de Depa-groep uit Eeklo. In hun zog volgen een viertal Meetjeslandse Flandriens. Maar voor mij gaar het te snel en net voor de bruggen over de E40, de spoorweg en de vaart Brugge-Gent laat ik hen fietsen. Ik rij sinds Staden zonder GPS maar plots komt hij weer tot leven. Met nog 15 km voor de boeg merk ik de kapellekensfotograaf Freddy De Backer op fotojacht. Hij rijdt de 60 km en ik besluit deze rit af te ronden in zijn gezelschap. Met 109 km op de teller en 333 htm ben ik meer dan voldaan en kijk ik tevreden terug op mijn rit. Ik en haar fiets, een stom toeval maar we hebben het samen succesvol afgerond.
parkoers108

fotoreportage MCC 

13/05/2017 – Rondom het Meetjesland – Oosteeklo

20170513oosteeklo

Het is amper te merken dat aan Café De Pluim in Oosteeklo er een fietsevenement start wanneer ik er net voor 7 uur aankom. Eén racefiets tegen de muur en parkeerplaats à volonté laten niet veel goed verwachten… Toch komen de zwarte mannen en vrouwen van Huysman snel toe, hopelijk komen er nadien nog meer. Ik vertrek als één van de eersten net als sponsor Wauters. De exentrieke Ijslandtoerfietser gaat voor 2 maal de 120 km als voorbereiding op zijn volgende uitdaging: van Griekenland terug naar Oosteeklo met de fiets…
De tochtuitpijling van deze organisatie is in twee verschillende vormen, de korte afstand is met gele pijlen, de rest met straatverf in het wit. Vragen om problemen als je ’t mij vraagt… De beide tochtuitpijlingen gaat richting Kaprijke en volgen een eindje de richting van de expressweg. Dat de splitsing net voor de expressweg ligt in een fietspad hebben we niet opgemerkt en we zijn weg voor de 45 km,  maar met de hulp met een Katteboy geraken we terug over de expressweg en zitten we direct weer op de omloop. Die trekt dwars door Eeklo en richting Maldegem. Wanneer ik in Adegem aan het Canadamuseum kom is er de splitsing van de 78 en de 120 km. Vreemd dat daar nog de afslag ligt richting Aalter voor de lus van 42 km.
Dwars door de industriezone van Maldegem, zien we dat de geverfde uitpijling regelmatig tegenvalt… Zowel bij het uitrijden van de industriezone als even verder op bij het passeren van de vaart net voor Sint-Laureins is het zoeken naar de pijlen die schaars en een beetje verwaterd zijn. Van dan af begint de tocht de pracht ven het Meetjesland ook beter ten toon te spreiden. De kreken liggen overal rond ons te stralen. Sint-Jans-in-Eremo ligt nog op een boogscheut.
Na een hapje met fruit en koeken gaan we voor een lus richting grensstreek. De wind zit zo goed als nooit in het nadeel en het vlot tempo zorgt ervoor dat we tot voorbij Philipinne kilometers zorgeloos op de grenslijn fietsen. 2 fietsers zijn intussen mij voorbij gereden maar de tweede heeft duidelijk zijn krachten overschat. Bij het zuidwaarts afdraaien naar Oosteeklo staat de zuidwestenwind in het nadeel. Hij wordt terug ingelopen en na een tijdje moet hij de rol lossen. Gelukkig voor hem nadert het einde met rasse schreden. Met plezier rijden we Oosteeklo centrum binnen. De grote boterham smaakt en het gezelschap van Paula en Karel in De Pluim maakt ons warm voor de komende Altebra De Muur classic van komende zaterdag.
Altebra800